Print

"Braktisja nga atdheu"

Written by Agron Islami. Posted in Poezi

U nisa në rrugët e kësaj bote;

Prapa meje më ndjekte veç Lartmadhëria Jote;

Shkova të takohem e të rrij me vetmin;

Ta ngushtoj shpirtin e ta pyes se sa e do Perëndinë;

 

Morra me vete një laps dhe një letër;

T’i shkruaj mëkatet që i bëra në atë kohë të vjetër;

Prapritmas u paraqit një shokë i quajtur lot;

Më tha: “Hera e parë që unë dalë në këtë botë”;

 

Më tregoj se ishte i pafuqishëm për ta shuar zjarrin e shpirtit tim;

I cili një kohë të gjatë brenda trupit kishte kaluar si jetim;

Atëherë e kuptova se çdo shpirt ndjehet i vetmuar;

Nëse nga atdheu i vetë ai është larguar;

 

“Ah more lot”, i thashë;

Këtij shpirti ushqimin e vetë kurr s’ia dhashë;

E tani, është lodhur nga etja e uria;

Si do bëhet halli poqese në këtë çastë ma kërkon atë Perëndia?!

 

Jo, do kthehem tek njerëzit që t’i këshilloj;

Se trupi do kalbet e shpirti jetën do vazhdoj;

Ushqejeni atë saherë që të etshohet;

Që nga takimi me Zotin ai fare të mos frikësohet!

Agron Islami